DAB

Powrót linii 108 i 112 do Dworca Głównego. Historia dywickich linii…

W ostatnim okresie bardzo modne stało się określenie „wykluczenie komunikacyjne”. Może ono dotyczyć wielu dziedzin, np. braku zasięgu telefonii komórkowej, stacjonarnej lub Internetu. Jednak nas interesuje inny wymiar, a mianowicie wykluczenie transportowe. Przykład gminy Dywity pokazuje, że perspektywiczne myślenie i planowanie może dać bardzo dobre efekty. A efekt tzw. wykluczenia transportowego można uznać za indywidualny. Ale od początku… Komunikacja podmiejska na terenie Gminy Dywity Pierwsza linia podmiejska miasta Olsztyna uruchomiona została już w 1960 roku. Była to linia nr 8 funkcjonująca na trasie: Słupy – Wadąg – Jagiellońska – Partyzantów – Pl. Pułaskiego. Było to jednocześnie pierwsze połączenie realizowane pomiędzy Olsztynem, a miejscowościami położonymi w Gminie Dywity. Linia początkowo obsługiwana była przez autobusy Star, a następnie San 100. Był to ważny krok w rozwoju przede wszystkim miejscowości Słupy, w którym ulokowany był zakład przemysłowy. Kolejną linia łącząca gminę z Olsztynem została uruchomiona w 1974 roku. Była to linia nr 12, która połączyła miejscowość Kieźliny ze stolicą województwa. Pięć lat później trasę 12-stki wydłużono do miejscowości Dywity. W 1987 roku uruchomiono linię 12-bis, która w 1989 ostatecznie została przekształcona w linię nr 23. Jej trasa połączyła Dywity z Olsztynem od strony Al. Wojska Polskiego z przystankiem początkowym zlokalizowanym przy Pl. Pułaskiego. Taka siatka komunikacyjna na początku lat 90-tych wystarczała mieszkańcom Gminy Dywity, gdyż w roku 1990 liczba mieszkańców na terenie Gminy Dywity wynosiła zaledwie 6700. Z racji dobrego położenia w sąsiedztwie Olsztyna z roku na rok liczba mieszkańców gwałtownie wzrastała. Na koniec 2000 roku liczba zameldowanych mieszkańców wynosiła 7415, dziesięć lat później 9903, a na koniec 2013 roku 10 680. Mimo gwałtownego wzrostu liczby mieszkańców układ komunikacyjny do 2011 r. nie był w żaden sposób modyfikowany. Korekcie ulegał jedynie rozkład jazdy. W 2010 roku na terenie Gminy Dywity funkcjonowały następujące linie autobusowe: Linia nr 8: Plac Pułaskiego – Partyzantów – Limanowskiego – Jagiellońska – Wadąg – Słupy – Różnowo Linia nr 12: Plac Pułaskiego – Partyzantów – Limanowskiego – Jagiellońska – Wadąg – Kieźliny – Cmentarz Dywity – Dywity Linia nr 23: Plac Pułaskiego – Piłsudskiego – 1 Maja – Wojska Polskiego – Dywity – Różnowo Funkcjonujący niemal 30 lat układ komunikacyjny wymuszał ruch pasażerski wyłącznie w kierunku Olsztyna. Mimo rozwoju Gminy Dywity i szybkiego wzrostu liczby mieszkańców, zwłaszcza w miejscowości Różnowo i Dywity oraz powstających tam nowych zakładów pracy, MPK Olsztyn nie reagowało na zmieniające się potrzeby transportowe mieszkańców. Tymczasem samorząd nieustannie poprawiał infrastrukturę, poprzez budowę zatok autobusowych, pętli autobusowych, modernizacji dróg na odcinku Dywity – Różnowo – Słupy. MPK Olsztyn, które wciąż było organizatorem przewozów brak zmian tłumaczyło brakiem współfinansowania nierentownych kursów. Jednak te oferowane nie do końca pokrywały się z preferencjami mieszkańców, którzy coraz częściej podejmowali pracę w zakładach zlokalizowanych na terenie Gminy Dywity. Brak wewnętrznej komunikacji na terenie Gminy Dywity zniechęcał do korzystania z transportu zbiorowego.Równie ważnym czynnikiem wpływającym na spadek liczby pasażerów korzystających z linii podmiejskich była realizacja rozkładów jazdy. Mimo, że autobusy dojeżdżały do i z Olsztyna do Pl. Pułaskiego, (centrum Olsztyna), to z powodu dużego natężenia pojazdów na ulicy Limanowskiego oraz Wojska Polskiego, opóźnienia niektórych kursów wynosiły nawet 40 minut. Warto nadmienić, że ulica Limanowskiego stanowiła wówczas część tranzytową drogi krajowej nr 51, przez którą prowadzony był cały ruch tranzytowy do przejścia granicznego w Bezledach z Federacją Rosyjską. Sytuacji nie rozwiązała budowa ulicy Artyleryjskiej, (przedłużenie Wojska Polskiego), która jest alternatywnym objazdem dla ruchu tranzytowego dla drogi krajowej nr 51. W 2010 roku Gmina Dywity postanowiła zapytać mieszkańców, czy funkcjonujący układ komunikacyjny spełnia ich oczekiwania, przeanalizowano również obowiązujący wówczas rozkład jazdy. Już pierwsze rozmowy wskazały, że obowiązujący rozkład jazdy i układ komunikacyjny nie spełnia oczekiwań pasażerów i mieszkańców Gminy Dywity.Pasażerowie korzystający z komunikacji podmiejskiej realizowanej przez MPK Olsztyn dojeżdżali wyłącznie do miejsca pracy, nauki. To niemal 95% pasażerów. Ponad 50% podczas dojazdu korzystała z biletów jednorazowych. Pozostałe osoby korzystały z biletów miesięcznych – to przede wszystkim dzieci i młodzież, którym Gmina Dywity refunduje zakup biletów miesięcznych niezbędnych do dojazdu do szkoły. MPK Olsztyn jako przewoźnika wskazało zaledwie 37% mieszkańców miejscowości Dywity. Pozostałe 67% osób korzystających na co dzień z transportu zbiorowego wskazało prywatnych przewoźników. Inaczej sytuacja wyglądała w Słupach, Kieźlinach i Wadągu. W tych miejscowościach z usług MPK Olsztyn korzystało niemal 95% osób na co dzień korzystających z transportu zbiorowego z powodu braku silnej konkurencji prywatnych przewoźników. Pytani pasażerowie wskazali również potrzeby dotyczące wewnętrznej komunikacji. Skarżyli się m.in. na brak bezpośredniego dojazdu do Dywit, z innych miejscowości na terenie gminy. Przykładowo, by dojechać ze Słup do Dywit, pasażer musiał dokonać jednej przesiadki w miejscowości Wadąg kasując dwa bilety po 3,60 zł. Jazda na bilecie miesięcznym nie była możliwa, gdyż ten obowiązywał wyłącznie na jedną linię. Taryfa nie przewidywała biletu miesięcznego na dwie linie podmiejskie. Dodatkowo kursy autobusów nie były skoordynowane. Wskazywano również niedostosowany rozkład jazdy do potrzeb. Np. mieszkańcy Różnowa chcąc dojechać do Olsztyna mieli do dyspozycji zaledwie 4 kursy z czego 3 od strony Dywit, jeden od strony Słup.W dokonanej analizie nie wskazano ilu mieszkańców korzystało z transportu indywidualnego, ze względu na zbyt wysokie koszty przeprowadzenia tak dokładnych badań. Władze Gminy Dywity mając już scharakteryzowane potrzeby i oczekiwania mieszkańców podpisało w dniu 21.12 2010 r. porozumienie z gminą Olsztyn w sprawie „POWIERZENIA GMINIE OLSZTYN WYKONYWANIA PRZEWOZÓW W KOMUNIKACJI MIEJSKIEJ” decydując się jednocześnie na finansowanie transportu na terenie gminy po wprowadzeniu niezbędnych zmian w układzie komunikacyjnym. Wówczas organizatorem i operatorem było Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne w Olsztynie.W 2011 powołano Zarząd Komunikacji Miejskiej w Olsztynie. Jedną z pierwszych decyzji jednostki była próba wprowadzenia reorganizacji linii w układzie komunikacyjnym obejmującym swym zasięgiem Gminę Dywity. Linie autobusowe nr 8, 12 oraz 23 miały zastąpić dwie linie obiegowe nr 82 i 88. Propozycja zmian była następująca:Autobusy linii 82 i 88 obsługują wyłącznie miejscowości na terenie Gminy Dywity wjeżdżając do Olsztyna tylko trzy przystanki z przystankiem końcowym – pętla Osiedle Podleśna ( możliwość przesiadki na linię nr 9). Linia nr 82: Reymonta (możliwość przesiadki z autobusów linii nr 16) – Jagiellońska Hanki Sawickiej – Jagiellońska Bydgoska – Jagiellońska Szpital (możliwość przesiadki z autobusów linii nr 2) – Pętla Ogrody (możliwość przesiadki z autobusów linii nr 26) – Wadąg – Kieźliny – Cmentarz

Powrót linii 108 i 112 do Dworca Głównego. Historia dywickich linii… Read More »

Początek historii marki DAB w MPK Olsztyn

Dzisiaj ponownie przenosimy się do drugiej połowy lat 90-tych, a dokładnie na al. Piłsudskiego, pod budynek TPSA. Przed nami DAB 12-1200b, który został złożony w MZK Koszalin. Przyjechał do MPK Olsztyn w 1997 roku, wraz ze swoim “bratem” 850. Te autobusy były świetne… Wyróżniały się komfortem, wytrzymałością i zastosowaną technologią. Wielu kierowców uznaje autobusy marki DAB za najlepsze autobusy w historii MPK Olsztyn. Nic dziwnego, że po zakupie w sumie trzech “polskich” DABów, w następnych latach były kupowane na potęgę przeróżne DABy. W sumie MPK posiadało 23 autobusy duńskiej marki DAB. Jednak całą historię marki DAB przedstawimy wam kiedy indziej 😉Wróćmy do zdjęcia…Na zdjęciu większość to już historia… DABa nie ma, Ikarusa nie ma, piętnastki nie ma, alei w tej postaci też nie spotkamy, a za niedługo nie będzie budynku TPSA. Czas płynie nieubłaganie, za niedługo pożegnamy wszystkie przegubowe MANy 3-generacji, które dopiero co przyjechały.Jak wspominacie autobusy marki DAB?

Początek historii marki DAB w MPK Olsztyn Read More »

Dziadek pętli Witosa…

Dzisiaj powędrujemy do drugiej połowy lat 90-tych, a więc witamy na początkowym przystanku “Krasickiego”. Przed pętlą “Witosa” dzisiejszy zespół przystanków “Kubusia Puchatka” nazywał się po prostu “Krasickiego” i był pętlą obsługiwaną przez 3 linie: pośpieszną linię A, zwykłą linię 21 oraz linię nocną 100.Na zdjęciu widoczny jest DAB 12-1200B o numerze bocznym 833, który został złożony w MPK Olsztyn. Niestety nie da się rozczytać z zdjęcia na której linii dokładnie tego dnia jeździł, ale jedno jest pewne co do tego DABa… Żyje do dnia dzisiejszego i stoi na placu firmy GRYF Żukowo i na pewno nie zostanie zezłomowany. Niestety dalszych planów wobec niego nie znamy.

Dziadek pętli Witosa… Read More »

Dobry stary DAB

Takie wozy kiedyś po ulicach Olsztyna jeździły… W chwili robienia zdjęcia miał aż 24 lata, a wyglądał wciąż jak nowy. Długotrwałości wysokopodłogowych DAB-ów już żaden autobus nigdy nie przebije i choć w Olsztynie były przypadki autobusów, które dożywały ponad 20 lat, to często w dniu wycofania ledwo jeździły, mimo dobrego serwisu.30 kwietnia 2011, godzina 12:21; Olsztyn, zajezdnia

Dobry stary DAB Read More »

Kiedyś to były autobusy

Na zdjęciu zdjęciu udostępnionym przez miłośnika widać DAB-a #849 na linii nr 1 na górce na Likusach. Jest to jeden z niewielu DAB-ów zbudowanych w Polsce. Niestety w 2016 roku w Olsztynie wycofany został ostatni wóz tej marki. Niektórzy uważają wysokopodłogowe DAB-y jako najlepsze lub jedne z najlepszych autobusów, jakie kiedykolwiek powstały. A jakie jest Wasze zdanie, oczywiście wśród widzów, którzy mieli okazję przejechać się tymi DAB-ami, a może nawet poprowadzić?

Kiedyś to były autobusy Read More »

Dab 12-1200B

Dzisiejszym bohaterem postu jest Dab D12-1200 B , który w Olsztynie otrzymał nr taborowy 849. Autobus wyprodukowany w 1996 roku trafił do nas jako pojazd używany w 2004 r. Trzeba przyznać, że seria D12 mimo, ze nie była wyposażona w klimatyzację, podjazdy dla wózków, gdyż nie były to autobusy niskopodłogowe, to były bardzo komfortowe dla pasażerów. Osobiście mam swoja ulubiona markę, ale Dab-y zawsze z sentymentem wspominam. Takich autobusów już się nie produkuje. A szkoda.

Dab 12-1200B Read More »

Żółty DAB

Pierwsze autobusy DAB do Polski zostały zakupione już w latach 50 i 60 ubiegłego stulecia. Do 1964 roku sprowadzono ich ponad 200. Zmiana polityki w zakresie zakupu autobusów zachodnich spowodowana była zapewne brakiem dewiz, a po drugie na ukończeniu były prace nad polskim autobusem turystycznym. Mowa oczywiście o autosanie H9. Powrót Daba do Polski nastąpił na początku lat 90 tych. Były to pojazdy używane, ale cechowały się długą żywotnością i niską awaryjnością. Niektóre z nich jeszcze można spotkać liniach obsługiwanych przez tzw PKS y. Może mało kto wie, ale w Koszalinie powstała montownia Dabów. Trzy z nich trafiły m.in do Olsztyna. Niestety powstało w niej zaledwie 11 autobusów. Jednym z ciekawszych autobusów był model L6-31 TL 11/4 oznaczony nr 1029.

Żółty DAB Read More »